Hoi allemaal, <\/p>\n
Soms heb je na veeel inspiratie weer zin om te bloggen! Ik ben gisteren naar een lezing van Annemarie Postma geweest. Zij belande op elf jarige leeftijd in een rolstoel. Haar verhaal en de ontmoeting met haar hebben zoveel indruk gemaakt dat ik het graag deel. Alles wat je overkomt in het leven kun je het best accepteren en aanvaarden. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het moeilijk vond om te accepteren wat mij de laatste tijd allemaal overkomen was. Maar ik ga het proberen. Dankzij Annemarie en haar open blik naar de wereld ben ik nog meer er van overtuigd dat het ooit helemaal gaat lukken! Oke, deze blog is verre van perfect maar dat hoeft niet hahaha! Ik ben best blij te noemen zeker vergeleken met afgelopen tijd. Ben er nu ook nog meer van overtuigd dat ik weer 1000 x beter hieruit kom dan voorheen en ‘nieuwer’. Betere versie van mezelf zeg maar.<\/p>\n
Als ik terugkijk op de afgelopen tijd heb ik altijd geweten dat het helemaal goed zou komen met mij. Al heeft de hoop wel een tijdje op de achtergrond geleefd. Geen idee had ik waar heen moest. Nu weet ik dat beter dankzij Annemarie. Er is geen station waar de trein van het leven stopt en dat er gezegd wordt ‘hier moet je zijn hier moet je heen’ Het leven is, zoals ik het zie, een grote les. Er liggen dingen vast. Maar je doel is een en het zelfde doel denk ik: Een goed mens worden die innerlijke vrede en rust heeft en zichzelf kan accepteren zoals ie is. Een beter mens hoef je niet te worden, want helemaal perfect wordt je toch niet. <\/p>\n
Volg de weg naar je hart, want dat is de enige juiste weg wat mij betreft!<\/p>\n
Annemarie heel erg bedankt voor al je inzichten!<\/p>\n
Liefs Roos <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hoi allemaal, Soms heb je na veeel inspiratie weer zin om te bloggen! Ik ben gisteren naar een lezing van Annemarie Postma geweest. Zij belande op elf jarige leeftijd in een rolstoel. Haar verhaal en de ontmoeting met haar hebben zoveel indruk gemaakt dat ik het graag deel. Alles wat je overkomt in het leven […]<\/p>\n","protected":false},"author":2,"featured_media":505,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-504","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","6":"hentry","7":"category-mijn-leven","9":"post-with-thumbnail","10":"post-with-thumbnail-large"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/504","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/2"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=504"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/504\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":545,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/504\/revisions\/545"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/505"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=504"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=504"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=504"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}