Hoi allemaal,<\/p>\n
Voor de meeste mensen is het de normaalste zaak van de wereld om elke dag even in de spiegel te kijken. Voor mij niet, ik doe dat liever niet. In mijn puberteit worstelde ik regelmatig met depressies omdat ik mezelf heel lelijk en raar vond en mijn rolstoel wel in de wilgen wilde hangen. Ik stond het liefst nooit voor een spiegel en als ik dat wel deed was het vaak huilend. <\/p>\n
De spiegel en ik zijn nog steeds geen vrienden, al kijk ik nu wel vaker bewust in de spiegel. Het beeld is nog steeds erg confronterend en voor mij echt niet fijn. Sowieso is acceptatie van je lijf nogal lastig als je gehandicapt bent. Tenminste zo ervaar ik het. Helemaal geaccepteerd heb ik mijn handicap nog niet, maar het went wel steeds meer. Je vindt een manier die bij je past om er mee om te gaan. En ik ben ervan overtuigd dat ik en de spiegel ooit een normale relatie gaan hebben. Dat ik mezelf ga accepteren met alles erop en eraan.<\/p>\n
Het is moeilijk te geloven dat er mensen zijn die mij gewoon zien als Roos, die toevallig ook gehandicapt is en in een rolstoel zit. Toch ken ik mensen die heel nuchter daarmee omgaan. Die zien m’n rolstoel niet eens. Op die mensen kan ik bouwen zonder dat ik iets hoef te doen… Ik ben niet perfect, maar dat is niemand. Ik weet dat en nu moet het nog doordringen. Dat lukt me wel, vroeg of laat.<\/p>\n
Wat fijn is: ik hoef het nu niet meer alleen te doen. Ik droomde vannacht dat oma naast me zat en mijn hand vasthield. “Wil je voor me zorgen en af en toe even meekijken oma?” vroeg ik. “Ja lieverd” zei ze. (Kan ze het toch niet laten ;-))<\/p>\n
XXX<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"
Hoi allemaal, Voor de meeste mensen is het de normaalste zaak van de wereld om elke dag even in de spiegel te kijken. Voor mij niet, ik doe dat liever niet. In mijn puberteit worstelde ik regelmatig met depressies omdat ik mezelf heel lelijk en raar vond en mijn rolstoel wel in de wilgen wilde […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":453,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[5],"tags":[],"class_list":{"0":"post-450","1":"post","2":"type-post","3":"status-publish","4":"format-standard","5":"has-post-thumbnail","6":"hentry","7":"category-mijn-leven","9":"post-with-thumbnail","10":"post-with-thumbnail-large"},"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/450","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=450"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/450\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":547,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/450\/revisions\/547"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/453"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=450"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=450"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/roosopwielen.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=450"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}