Jouw licht

Jouw licht,
zuiver liefdevol en puur
met een oneindige levensduur.
Het Zal door al je pijn, verdriet en angst heen stralen altijd en eeuwig.
Want dat is wie jij werkelijk bent en altijd zult zijn.

Vertrouw op jouw essentie van licht, jouw ware zelf.

Ik heb een slecht hotel

Heey allemaal,

Het fenomeen ‘hotel’ riep ik eigenlijk zonder erbij na te denken, hahaha. Maar het klopt voor mijn gevoel wel echt. Mijn lichaam, het hotel, is vervallen en niemand wil er denk gasten in ontvangen of zelfs in overnachten, zonder gratis wifi. (Hahaha) Maar ik heb het lang bekeken. En ik ben er oprecht aan gewend.

De faciliteiten in mijn hotel zijn weliswaar slecht, maar ik heb geweldig personeel rondlopen dat precies weet hoe mijn hotel werkt en zo kan ik een heel mooi en gelukkig leven leiden. Het heeft lang geduurd voordat ik zo positief over mijn lichaam dacht en er ook zo naar kon kijken.

Toen ik ouder werd ben ik ook het meer als een mooie uitdaging gaan zien. Ik heb meer een normale relatie met mijn lichaam nu. Het uiterlijk van mijn hotel is niet bijzonder mooi, gehavend bovendien, maar ik ben nu tevreden met het uitzicht wat mijn hotel me te bieden heeft. Ik ben er oprecht dankbaar voor wat ik mag ervaren

Ik accepteer de uitdaging van mijn lichaam meer dan ik ooit gedaan heb. Simpelweg ook omdat ik leerde dat mijn lichaam maar een klein deel is van wie ik ben, mijn kern.

Mijn lichaam is zeker niet het beste hotel om in te wonen. Maar nu zeker goed genoeg voor mij. Het maakt het mogelijk om Roos te kunnen zijn, want dit is wat het is.

Liefs Roos

Gedachten.

Je gedachten zijn enkel en alleen van jou.
Laat ze je niet breken.
Denk aan leuke dingen of mooie mensen.
Want niemand kan er verder bij.
Laat jouw gedachten geen gevangenis zijn.
De stem ervan vriendelijk en zacht.

Jij bent dan degene die het eerst en het laatst lacht.
En altijd de baas.

Ervaringen

Hi allemaal,

Dit is een korte blog over ervaringen waar ik nieuwsgierig naar ben. Het is eigenlijk een open brief.

Lieve Ervaring,

Mensen vragen weleens wat ik aan jou mis. Maar ik mis je niet omdat ik lang niet alles van je zal kennen in dit leven. Ik ben wel nieuwsgierig naar hoe bepaalde dingen zijn. Ik zou graag weten hoe het is om iemand te knuffelen huid op huid. Iemand tegen me aandrukken, de omhelzing stevig. Springen op een bed wat dan met me mee veert. Een goede stevige pot seks op het strand en dan het zand voelen zo heet en dan spontaan op de zee af rennen om weer af te kunnen koelen. Of een keer zo hard rijden dat ik een boete mag ontvangen. De kick om net de trein/tram te halen als de deuren net nog niet gesloten zijn. Hoge hakken dragen en alles aan kunnen trekken wat ik wil. Dansen tot de blaren op mijn voeten staan. Springen op een trampoline. Meestal hoop ik dan niet aangestaard te worden voor een keer.

Ja ik weet dat sommige dingen echt niet leuk zijn. Maar ik hou er gewoon heel veel van om te mogen doen. Jou te voelen. Ik heb natuurlijk heel andere versies van jou. Ik ga je heel graag aan. Iets te graag misschien, maar dat moet je me niet kwalijk nemen. 🙂

Ik ervaar je nu als in dat ik weer een breuk heb in mijn pink dit keer. Lastig maar het gaat goed. Daar in tegen mag ik toch heel veel vrijheid voelen van je. Want in mijn hoofd ben ik des te vrijer. Dat merkte ik weer eens toen ik weg droomde op de klanken van Einaudi. Ik accepteer mijn leven en dat schept zoveel vrijheid.

Er zijn nog meer dingen waar ik nieuwsgierig naar ben. Maar dat is niet mijn pad voor nu. Ik weet het.

Wat ik nog wel van je mag leren? Ik weet dat dan weer niet. Maar kom maar op. Ik ben er (weer) klaar voor.

Ik wens iedereen die dit leest ontzettend veel leuke, mooie en positieve uitdagingen.

Liefs Roos

Negatieve gedachten.

Wanneer negatieve gedachten je hoofd vullen. Probeer ze dan niet weg te stoppen of te negeren. Want dan worden ze alleen maar groter. Alles wat je aandacht geeft groeit. Het is soms moeilijk, maar echt niet onmogelijk.

Wanneer je de gedachten gewoon laat zijn zoals ze zijn. En op je af laat komen zul je zien dat angst voor deze gedachten verlammend werkt. Omarm ze en zeg ‘welkom en blijf zolang je wil’ maar laat het verder gewoon zoals het is. Je hoeft niets met deze gedachten want ze zijn bijna nooit jouw waarheid.

Je bent ze niet, je hebt ze enkel en alleen. Het is niet erg om ze te hebben want dat laat zien dat je mens bent.

Liefs Roos

Oordeel niet.

Lieve mensen,

Wanneer je besluit om de mensen om je heen niet gelijk te veroordelen om wie ze zijn of wat ze doen. Zie je snel genoeg dat alle mensen in de wereld hun eigen licht bij zich dragen.

Dus oordeel niet en bewandel je eigen pad en laat de mensen om je heen in hun waarde. Want iedereen heeft zijn eigen dingen te leren, ervaren en te delen.

Geniet van je leven en wees het licht wat je wil zijn.

Ode aan het leven.

Hoi allemaal,

Afgelopen donderdag (4 februari) zag ik het toneelstuk Leef naar het boek van Laura Maaskant. Zij heeft voor de 2e keer kanker en heeft besloten dit keer geen behandeling meer te ondergaan. Het stuk eindigt net dat Jamie Grant (zij speelt Laura) een soort van belofte doet aan het leven en een trouwfeest wil geven. Ik heb besloten dit hier zwart op wit ook te doen..

Lief leven,

Ik vind je soms erg moeilijk Maar ik vind je ook heel erg mooi.. Mooi in je lelijkheid, mooi in je eenvoud. Ik vind je soms zo verrassend dat ik heel nieuwsgierig naar je toe ben. De onwetendheid over wat je brengen gaat maakt me gek maar maakt ook dat ik een diepe verwondering voor je voel. Ik mag je al 29 jaar heel erg graag. Soms haatte ik je tot op het bod…. Toch kies ik elke dag weer voor jou. Mijn lichaam waar ik soms van baal (ok heel erg van baal) maar waar ik altijd weer uitdaging in z ie en mee aanga. Ik zie je wonderen, licht en groeiprocessen. Al die mooie, keiharde lessen soms. Daar ben ik je ondanks alles wel dankbaar voor! Al die mooie mensen, natuur, ervaringen. Al je schoonheid die ik ondanks je duistere kanten mag en kan blijven zien… Ooit ga ik weer een ander leven aan maar tot die tijd omarm ik je met ALLES wat je nog voor mij in petto hebt.. Ik hoop dat je nog lang mag duren en je mij nog veel kan leren.. Ik hou je vast zo lang als nodig is.. En uit liefde laat ik je ook weer los.

Ik zeg iedere dag weer JAAAAAAAAAAAAAA!!!!! Laat maar komen, ik ga je aan!!!!!! 🙂

Niet tot later, niet tot ziens maar tot NU!!!

xxx

Dansen op wielen

Sommige van jullie weten misschien dat ik op rolstoeldansen zit. Dansen geeft mij een ultiem gevoel van vrijheid en omdat ik zo van dansen hou is dit een blog over mijn danspassie.
Al vanaf kleins af aan keek ik gefascineerd naar meisjes met tutu’s en balletpakjes. Toen m’n zus op jazzballet ging was ik echt heel erg jaloers. Ik gunde het haar overigens wel hoor haha.

Mijn dans fascinatie groeide en groeide. Als mn moeder vroeg wat ik het liefste zou willen zei ik niet ‘kunnen lopen’, maar ‘kunnen dansen’ Op een gegeven moment begon ik zelfs te dromen dat ik in de musical Fame danste (op dat moment mijn lievelingsmusical) Op de zogenaamde sportdag koos ik echt altijd voor het onderdeel: rolstoeldansen! 😉 Ik wilde er eigenlijk meer mee maar wist niet hoe dit aan moest pakken.

Dus toen er op school rolstoeldanslessen werden aangeboden (na school) meldde ik me acuut aan. Na 2 lessen ging het echter mis. Iets te enthousiast en met veel energie reed ik tegen de gymbank. Ik brak mijn scheenbeen en huilend heb ik de les uitgedanst. Want niets of niemand kon mij tegenhouden de les eerst uit te dansen. Dansen moest en zou ik. Die avond in het ziekenhuis vroeg ik mamma voorzichtig of ik wel naar Fame kon. Want de 2e voorstelling Fame stond al weer gepland en al moest ik er in een bed heen ik zou gaan. Na de voortselling danste ik gewoon maar thuis.

Tot ik op mijn 16e weer de kans op rolstoeldans lessen kreeg. Helaas was het praktisch niet haalbaar omdat mijn danspartner afhaakte en ik geen nieuwe partner kon vinden. Maar bij elk feestje en bij elk festival en kamp bleef ik altijd tot in de late uren dansen.. Ik werd vaak met grote tegenzin van de dansvloer gehaald.:-)

Nu worden er dus rolstoeldans lessen op de Cande aangeboden en natuurlijk ben ik er om de week bij. Ook thuis doe ik het nog steeds graag. Toen ik eindelijk weer een beetje kon zitten na mijn ongeluk gebruikte ik mijn ‘zit-uurtjes’ altijd om te dansen. En ja, de enige keer dat ik geblowd heb en zo stoned was als een garnaal deed ik niets bijzonders. Behalve dansen. 😉

Als ik muziek hoor dans ik zo vrij als een vogel mijn eigen choreografieën. Steeds beweeg ik maar weer. Soms zelfs per ongeluk als ik denk stil te staan. Dan zit ik zo in mijn eigen wereld waarin ik na mijn dood hoop terecht te komen. Een hemel vol muziek en dans en vooral grenzeloos vrij.

Roos Ali A en Roos Ali B

Hoi allemaal,

Dit jaar is het alweer 3 jaar geleden dat ik tijdens een vakantie van een trapje reed en uit mijn rolstoel viel. Met anderhalf jaar liggen en uiteindelijk een kunstknie tot gevolg. Het heeft zo’n impact op mijn leven en op mij persoonlijk dat het onvermijdelijk was om er blog aan te wijden. Het voelt ook goed om hier met jullie even stil te staan bij wat ik meemaakte en hoe ik veranderd ben hierdoor.

Het is moeilijk uit te leggen hoe ik me hierover voel. Maar ik zal het proberen. Na mijn ongeluk werd ik steeds depressiever. Ik moest echt aan de slag met het verwerken van het ongeluk. En ik ben nog steeds wel op zoek naar een manier om om te gaan met alle gevolgen. De Roos na het ongeluk is heel anders dan de Roos voor het ongeluk. Ik moet de pijn die ik nog steeds heb van mijn been met kunstknie een plekje geven. Het lukt me steeds beter om de gevolgen te accepteren en mijn leven weer vorm te geven en door te gaan.

Voor het ongeluk was ik heel erg druk en moest ik altijd meer, gekker en beter. Ik had veel prikkels van buitenaf nodig. Ik dacht niet zoveel na over het leven of de dingen die ik deed of waarom ik ze deed. Ik ging een paar dagen per week naar het activiteiten centrum, ik deed toneel, muziek, rolstoeldansen. Ik bezocht festivals, pretparken en heel vaak theaters. Ik vond mijn leven echt perfect. En dacht heel naïef dat het nooit zou veranderen.

Na het ongeluk veranderde dus bijna alles. Ik lig nu veel meer omdat lang zitten niet meer gaat. Ik kan lichamelijk dus veel minder. Maar ook innerlijk ben ik veel rustiger geworden. Ik zie soms zelfs op tegen veel drukte…
Het ongeluk heeft mij een harde les willen leren maar ik ben er zeker dankbaar voor! Het heeft mij veel inzichten gebracht over mijzelf en het leven. Het heeft mij volwassener gemaakt en het heeft mij ook laten ‘groeien’ als mens, innerlijk. Ik ben bezig met mediteren en acceptatie dat de dingen zijn zoals ze zijn.
Maar ook praktisch; ik ga nu bezig om de angsten voor drempels beter te beheersen. Ik weet zeker dat dit lukt. En ik zoek nieuwe uitdagingen die passen in dit leven.

Al moet ik bekennen dat de onrust van voor mijn ongeluk nog steeds in mij zit. Maar ja, sommige dingen zullen nooit veranderen. Ik blijf Roos die houdt van lachen en plezier maken 😉 Ik geniet nog steeds. Maar er is ook een hele andere kant van mij zichtbaar geworden.

Het was een lange weg, die me zeker regelmatig heeft doen wankelen. Maar opgeven wilde ik nooit. En daar ben ik heel blij mee!! 🙂

Liefs Roos

Positief denken

Hallo allemaal!

Nu ik bezig ben met de positiviteit om me heen en in me mezelf voel ik de behoefte om daar een blog over te schrijven. Natuurlijk is positief denken niet altijd makkelijk en het zal het zeker ook niet worden. Maar je hebt altijd de keuze hoe je bijvoorbeeld met een tegenslag omgaat.

De ‘het komt wel goed Roos’ theorie werkt echt voor mij. Ook helpen brieven die ik aan mezelf schrijf heel erg goed als het even niet lukt of niet gaat. Die brieven werken om goed inzicht te krijgen en het werkt tevens reflecterend.

Sinds kort heb ik ook een zelfbedacht positief lijstje om stil te staan bij de mooie dingen in mijn leven. Ik heb daardoor mezelf geleerd om bewuster te leven en in het nu te zijn. Ik voel me oprecht blijer en minder stressvol.

De kleine dingen die je aan positiviteit ervaart per dag als je erbij stilstaat worden steeds groter omdat je de dingen meer oppikt en het dus groter maakt. Hoe je denkt heeft namelijk invloed op werkelijk alles. Wat ik ook merk is het mooie effect ervan.

Morgen voor het eerst yoga. Ik hoop er nog meer ontspannen van te worden en dat het me ook gaat helpen om dichtbij mezelf te blijven.

Ik hoop iedereen die dit leest te mogen inspireren met de dingen waar ik op dit gebied mee bezig ben.

Liefs Roos